به گزارش مشرق، امروز هومر عباسی و امیر مطاعی در فینالهای ۵۰ متر کرال پشت و ۱۰۰ متر قورباغه بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا به آب زدند؛ دو فینالی که گذشته از نتیجه، برای شنای ایران فقط یک حضور در مرحله پایانی نبود. بعد از ۱۶ سال، دو شناگر ایرانی در فینال انفرادی بازیهای آسیایی حضور داشتند و هر دو نیز برای رسیدن به این مرحله، رکوردهای ملی را جابجا کرده بودند.
هومر عباسی در مرحله مقدماتی ۵۰ متر کرال پشت زمان ۲۵.۳۷ ثانیه را ثبت کرد و رکورد ملی این ماده را شکست. امیر مطاعی نیز در ۱۰۰ متر قورباغه با ثبت زمان ۱:۰۲.۰۶، رکورد ملی خودش را که پیش از این ۱:۰۲.۱۲ بود، بهبود داد. این اعداد، فارغ از نتیجه فینال، بخشی از واقعیت جدید شنای ایران است؛ شناگران ایرانی در مهمترین رقابت آسیایی، به مرحلهای رسیدهاند که رکوردهای ملی خود را نیز در همان میدان جابجا میکنند.
در شنا، زمان فقط یک عدد کنار نام ورزشکار نیست. فاصله چند صدم ثانیه میتواند حاصل ماهها تمرین، آمادهسازی و رقابت باشد و شکستن رکورد ملی، یکی از معدود شاخصهایی است که میتوان با آن تغییر سطح عملکرد را بهطور دقیق اندازه گرفت. از این منظر، حضور امروز عباسی و مطاعی در فینال، با رکوردشکنی در مرحله مقدماتی همراه شده و همین موضوع ارزش این دو صعود را بیشتر میکند.
این اتفاق البته از دل یک سال بدون دستاورد بیرون نیامده است. شنای ایران در بازیهای آسیایی جوانان بحرین دو مدال طلا به دست آورد و در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی ریاض نیز پنج مدال کسب کرد. در کنار این نتایج، جابجایی رکوردهای ملی و افزایش حضور شناگران در رقابتهای مهم، مجموعهای را شکل داده که نمیتوان هر بخش آن را جدا از دیگری دید.
فدراسیون ورزشهای آبی نیز در همین بازه، روی ردههای پایه، آمادهسازی تیمها و افزایش حضور شناگران در میدانهای رقابتی تمرکز کرده است. خروجی این روند را امروز میتوان در چند عدد و نتیجه مشخص دید؛ دو مدال طلای بازیهای آسیایی جوانان، پنج مدال بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی، رکوردهای ملی جدید و حالا دو فینالیست در بازیهای آسیایی.
اهمیت ماجرا دقیقاً همینجاست؛ موفقیت فقط در یک نتیجه خلاصه نشده است. وقتی یک رشته در فاصله یک سال، هم در ردههای پایه مدال میگیرد، هم در مسابقات چندرشتهای مهم به مدال میرسد، هم رکوردهای ملیاش تغییر میکند و هم پس از ۱۶ سال دو شناگر را به فینال انفرادی بازیهای آسیایی میرساند، دیگر با یک اتفاق مقطعی مواجه نیستیم. مجموعه این نتایج، از تغییر محسوس در سطح عملکرد شنا ایران حکایت میکند.
شنا در کشورمان همچنان با مسائل مهمی در حوزه امکانات، عمق رقابت داخلی، تجربه بینالمللی و ساختار حرفهای این رشته روبروست اما پیشرفت یک رشته را نمیتوان فقط با فاصله آن تا بهترینهای قاره سنجید؛ باید دید نسبت به نقطهای که خودِ آن رشته در گذشته ایستاده، چه تغییری اتفاق افتاده است.
از این منظر، فینالهای امروز جایگاه مشخصی در روند یک سال اخیر دارند. ۱۶ سال انتظار برای حضور در فینال انفرادی بازیهای آسیایی، امروز با حضور همزمان دو شناگر پایان یافته و هر دو نیز با رکورد ملی وارد این مرحله شدهاند. این یک پیشرفت قابل اندازهگیری است؛ نه به دلیل تعبیری که میتوان از آن ساخت، بلکه به دلیل نتایجی که روی تابلو ثبت شدهاند.
فینالهای امروز، ادامه همان روندی است که در یک سال گذشته با مدال، رکورد و حضور موفقتر در رقابتهای مهم شکل گرفته است. با این حال باید پذیرفت که شنای ایران تا رسیدن به سطوح بالاتر کار زیاد و طولانی در پیش دارد و این نتایج نباید پایان کار تلقی شود. باید در کنار تهیه شدن امکانات، بیشتر تلاش کرد تا به موفقیتهای بالاتری رسید.