سرویس جهان مشرق - حوالی ساعت ۱۱:۱۵ صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴، طی اولین ساعات جنگ تحمیلی آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران، بزرگ‌ترین جنایت آمریکا در طول جنگ رخ داد: حمله به مدرسه‌ی ابتدایی «شجره‌ی طیبه» در شهر میناب استان هرمزگان[۱]. در حالی که وزارت جنگ آمریکا، بعد از گذشت بیش از چهار ماه، همچنان می‌گوید در حال انجام تحقیقات درباره‌ی مسئولیت این کشور در قبال حمله است و «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا، نیز از پذیرش مسئولیت شانه خالی می‌کند، گزارش‌های تحقیقاتی و بررسی اسناد و شواهد موجود، جای هیچ تردیدی را باقی نمی‌گذارد که آمریکا مستقیماً مسئول این جنایت جنگی بوده است.

مخاطبان محترم توجه داشته باشند گزارش پیش رو حاوی تصاویر دل‌خراش است.

از همان ساعات ابتدایی، شواهد واضحی وجود داشت مبنی بر این‌که دبستان شجره‌ی طیبه توسط ارتش آمریکا هدف قرار گرفته[۲]. یکی از این شواهد غیرقابل‌انکار اصابت موشک‌های کروز «تاماهاک» به مدرسه بود[۳] که در جنگ رمضان تنها آمریکا از آن‌ها استفاده می‌کرد. با این حال، اما ترامپ در پاسخ به سؤالات خبرنگاران نه‌تنها حاضر به اعتراف به ارتکاب این جنایت جنگی نشد، بلکه ایران را مقصر این فاجعه دانست؛ تا جایی که در ادعایی خنده‌دار گفت ایران هم موشک تاماهاک دارد.

این ادعا از آن‌جایی مطرح شد که ویدیوهای منتشر شده از این جنایت، و همچنین قطعات[۴] موشک[۵] کشف‌شده[۶] در محل بمباران[۷]، به‌وضوح اصابت موشک تاماهاک به مدرسه را اثبات می‌کرد و جایی برای انکار نوع تسلیحات به‌کاررفته برای حمله به مدرسه باقی نمی‌گذاشت[۸].

وزیر جنگ آمریکا: قوانین جنگ «احمقانه» هستند!

ادعاها درباره‌ی «اشتباه در هدف‌گیری» به هیچ عنوان صحت ندارند. بررسی کارشناسان و مطالعه‌ی نقاط برخورد در پایگاه نظامی اطراف مدرسه و همچنین خود ساختمان مدرسه به‌وضوح اثبات می‌کند که این ساختمان مشخصاً هدف بمباران قرار گرفته است؛ آن هم نه یک بار بلکه بنا بر برخی گزارش‌ها سه مرتبه. البته دبستان شجره‌ی طیبه، تنها ساختمان غیرنظامی و حتی تنها مدرسه‌ای نیست که در جنگ رمضان هدف بمباران ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی قرار گرفت. حمله به اهداف غیرنظامی نقض صریح قوانین بین‌المللی حاکم بر درگیری نظامی محسوب می‌شود، اما اظهارات مقامات آمریکایی نشان می‌دهد از نقض این قوانین و ارتکاب جنایات جنگی ابایی ندارند.

قطعاتی که از موشک استفاده‌شده در حمله به دبستان شجره‌ی طیبه به جا مانده و روی یکی از نیمکت‌های مدرسه به نمایش گذاشته شده‌اند. این قطعات به طور کامل با قطعات به‌کاررفته در موشک‌های تاماهاک (چنان‌که در انفجارهای قبلی شناسایی شده‌اند) مطابقت دارند. برای جزئیات بیش‌تر می‌توانید به منابع شماره‌ی ۴ تا ۷ پایین همین گزارش مراجعه کنید. (+)

این تصویر که یکی از قطعات باقی‌مانده از موشک اصابت کرده به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه را نشان می‌دهد، متعلق به یک موتور دی‌سی (جریان مستقیم) ساخت شرکت «گلوب موتورز» مستقر در شهر «دیتون» ایالت اوهایوی آمریکاست که مشخصاً یکی از قطعات شناخته‌شده به‌کاررفته در موشک‌های تاماهاک آمریکایی است. موتور تصویر بالا با شماره‌ی قطعه‌ی ۴۷۱A۱۱۱۸ و شماره‌ی سریال ۷۲۵۰ توسط گلوب‌موتورز درون آمریکا تولید شده است. گلوب موتورز در ماه آگوست سال ۲۰۱۳ توسط شرکت «الاید موشن» خریداری شد و از آن زمان به بعد تحت این عنوان در دیتون فعالیت می‌کند. موتور تصویر بالا به عنوان یک محرک برای کمک به هدایت موشک تاماهاک به سمت هدف بر اساس داده‌های ورودی از تجهیزات هوانوردی موشک واقع در در بخش جلویی بدنه استفاده می‌شود. چنین موتورهایی اغلب پس از انفجار سالم می‌مانند و از سرنخ‌های مهمی هستند که به تشخیص نوع مهمات استفاده‌شده در حمله کمک می‌کنند. برای جزئیات بیش‌تر می‌توانید به منابع شماره‌ی ۴ تا ۷ پایین همین گزارش مراجعه کنید. (+)

در حالی که ترامپ تلاش می‌کرد ایران را مقصر جلوه دهد، «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا تلاشی برای انکار مسئولیت نیروهای نظامی تحت امرش نکرد، بلکه پا را از این هم فراتر گذاشت. وی، ۲ مارس، دو روز پس از حمله به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه، در یک کنفرانس خبری درباره‌ی جنگی که آمریکا علیه ایران به راه انداخته بود به‌صراحت گفت: «آمریکا، فارغ از هر آن‌چه که به‌اصطلاح نهادهای بین‌المللی می‌گویند، دارد مرگ‌بارترین و دقیق‌ترین کارزار قدرت هوایی تاریخ را اجرا می‌کند. قوانین احمقانه‌ی درگیری مهم نیستند. جنگ نزاکت نمی‌شناسد. ما برای برد می‌جنگیم، و زمان و جان هدر نمی‌دهیم[۹].» اشاره‌ی هگست به «نهادهای بین‌المللی» به خاطر گزارش‌های متعددی بود که نهادهای حقوق بشری بین‌المللی در آن‌ها حمله به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه را جنایت جنگی توصیف کرده بودند.

اسنادی که جنایت جنگی در میناب را اثبات می‌کند

چنان‌که گفته شد، دولت و وزارت جنگ آمریکا عامدانه از انتشار یافته‌های خود درباره‌ی جنایتی که در مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی میناب مرتکب شده‌اند خودداری می‌کنند[۱۰]، اما طی روزهای اخیر، شماری از رسانه‌های آمریکایی با انجام تحقیقات مستقل اثبات کرده‌اند که آن‌چه در میناب رخ داد، نه یک «اشتباه در هدف‌گیری» و نه حتی صرفاً یک «اشتباه در شناسایی هدف» بود، بلکه نتیجه‌ی تصمیم عامدانه‌ی فرماندهان نظامی آمریکا بود. خبرگزاری آسوشیتدپرس، طی گزارشی مفصل، با استفاده از شواهد ویدیویی و تصویری، مصاحبه‌هایش با مقامات آمریکایی، کارشناسان حقوق بشری و حتی برخی از شهروندان میناب و آشنایان خانواده‌های شهدای مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه، تلاش کرده واقعه‌ی ساعات اولیه‌ی جنگ را بازسازی کند.

آسوشیتدپرس پس از شرح مفصل وقایع دردناکی که آن روز نزدیک ظهر اتفاق افتاد[۱۱] (این بخش از گزارش آسوشیتدپرس را می‌توانید از این‌جا بخوانید)، به موضوع مسئولیت این حمله می‌پردازد و می‌نویسد: «ایران، آمریکا را مقصر دانست. ترامپ درباره‌ی ارتکاب جرم از سوی آمریکا ابراز تردید کرد و انگشت اتهام را به سوی ایران نشانه رفت. پیت هگست، وزیر دفاع [جنگ][۱۲]، فقط گفت پنتاگون دارد تحقیق می‌کند. [با این حال،] آن‌چه که ارتش آمریکا درون خودش می‌دانست، بیش‌تر از آن چیزی بود که در ابتدا علناً ابراز می‌کرد. سرنخ‌ها در آرشیو خودشان نهفته بودند[۱۳].» این خبرگزاری آمریکایی سپس به نقل از یک مقام آگاه آمریکایی (که به شرط ناشناس ماندن صحبت کرده) توضیح می‌دهد که چگونه یک تحلیلگر اطلاعاتی دست‌کم هفت سال قبل مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه را به عنوان یک مدرسه شناسایی کرده بود، اما گزارش او به نحو مقتضی در اختیار ستادهای نظامی و اطلاعاتی مختلف آمریکا قرار نگرفته بود[۱۴].

ناوشکن موشک‌انداز هدایت‌شونده‌ی «یواس‌اس اسپروانس»، از کلاس «آرلی برک»، بخشی از گروه ناو هواپیمابر «یواس‌اس آبراهام لینکن» که در محدوده‌ی مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی میناب مستقر شده، ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، در چارچوب عملیات «خشم حماسی» (جنگ رمضان)، یک فروند موشک تهاجم زمینی «تاماهاک» را به سوی ایران شلیک می‌کند. آمریکایی‌ها با آغاز جنگ، تصاویری مانند این را برای «افتخار» به ارتکاب جنایات جنگی علیه ایران منتشر کردند. (+)

آسوشیتدپرس همچنین از قول یک مقام پنتاگون (که او نیز به شرط ناشناس ماندن حاضر به ارائه‌ی اطلاعات شده) ادعا می‌کند که اشتباه در «این بمباران نتیجه‌ی طبیعی تغییراتی بود که دولت ترامپ با کاهش کارکنان بخش «کاهش آسیب‌های غیرنظامی» و همچنین تأکید هگست بر افزایش قدرت مرگ‌بار ایجاد کرده بود.» «وس براینت» عضو سابق «مرکز حفاظت غیرنظامیان» در پنتاگون، دفتری که اواخر سال ۲۰۲۲ به دستور کنگره تأسیس شده بود، اما هگست آن را بست، می‌گوید با بسته شدن این دفتر تهیه‌ی «فهرست‌های عدم حمله» نیز پایان یافت. به گفته‌ی براینت این فهرست‌ها شامل موقعیت مکان‌هایی، مانند بیمارستان‌ها، مدارس، کلیساها و مساجد، می‌شد که نباید هدف قرار می‌گرفتند. در عین حال، براینت می‌گوید حتی همان زمانی که او در این دفتر کار می‌کرد هم همه می‌دانستند که این فهرست‌ها دیگر به‌روز نیستند. اما این تمام ماجرا نیست.

بقایای مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه در تاریخ ۵ مارس ۲۰۲۶. برخی گزارش‌ها حاکی از برخورد دو یا سه موشک به ساختمان مدرسه حکایت دارند. این یعنی تلاش آمریکایی‌ها عمدی و با هدف وارد آوردن حداکثر خسارت و تلفات در این ساختمان صورت گرفته است. بر خلاف برخی دانشگاه‌های ایران که در حملات شبانه هدف قرار گرفتند، مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه، در ساعات نزدیک به ظهر و زمانی مورد اصابت قرار گرفت که دانش‌آموزان در آن حضور داشتند. (+)

هشدارها عمداً نادیده گرفته شدند

آسوشیتدپرس در بخش انتهایی گزارش خود اشاره می‌کند که پنتاگون در انتشار گزارش یافته‌های خود بیش از همیشه تعلل می‌کند. به عنوان نمونه، پس از آن‌که، ۲۹ آگوست ۲۰۲۱، یک فروند موشک هل‌فایر آمریکایی در کابل، پایتخت افغانستان، ۱۰ غیرنظامی را به کام مرگ کشید، وزارت دفاع وقت، تقریباً بلافاصله مسئولیت این حمله‌ی موشکی را به عهده گرفت و ظرف کم‌تر از یک ماه جزئیات حادثه را منتشر کرد. این در حالی است که همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، به‌رغم گذشت بیش از چهار ماه از جنایت آمریکایی در مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه، هنوز دولت و وزارت جنگ آمریکا حاضر به اعتراف به مسئولیت خود در این جنایت[۱۵] نشده‌اند. به هر حال، به نظر می‌رسد بر خلاف یافته‌های آسوشیتدپرس مسئله فقط اشتباه در شناسایی هدف یا قدیمی بودن بانک اهداف آمریکایی‌ها[۱۶] نبوده است.

(تصویر دل‌خراش!) عوامل امداد و نجات و شهروندان عادی، ۲۸ فوریه‌ی ۲۰۲۶ (اولین روز جنگ رمضان)، در میان آوار مدرسه‌ی ابتدایی شجره‌ی طیبه به دنبال بازماندگان احتمالی یا پیکرهای شهدا می‌گردند. در این تصویر دردناک، به نظر می‌آید دست‌های یک یا چند کودک در میان آوار پیدا شده است. (+)

این ادعا که کاهش بودجه یا کاهش پرسنل دفتر حفاظت از غیرنظامیان در پنتاگون موجب هدف قرار گرفتن مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه شده در همان نگاه اول قابل رد شدن است، چراکه به گزارش شبکه‌ی خبری آمریکایی سی‌ان‌ان، تصاویر ماهواره‌ای از سال ۲۰۱۶ نشان می‌دهند این مدرسه کاملاً از پایگاه نظامی مجاور جداسازی شده و حتی ورودی مستقلی نیز برای آن تعبیه شده است. این یعنی دست‌کم از ده سال قبل شواهد نشان می‌داده است که این ساختمان به هیچ عنوان کاربری نظامی ندارد و علاوه بر نقاشی‌های کودکان، رفت‌وآمدهای متعدد کودکان نیز اثبات می‌کرده است که این محوطه یک مدرسه است. علاوه بر این، انداختن تقصیر به گردن اطلاعات تاریخ‌مصرف‌گذشته یا تعدیل نیرو در پنتاگون در صورتی معنا دارد که تغییر کاربری در مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه مربوط به سال‌های اخیر و مقطع منتهی به جنگ رمضان بوده باشد. این در حالی است که طی ده سال گذشته زمان کافی و پرسنل کافی برای به‌روزرسانی پایگاه‌های داده‌ی آمریکایی‌ها وجود داشته است.

«دونالد ترامپ» (راست) رئیس‌جمهور آمریکا، ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵، پس از خوش‌وبش با «پیت هگست» (چپ) وزیر جنگ این کشور، در پایگاه سپاه تفنگداران دریایی «کوانتیکو» در ایالت ویرجینیا، آماده‌ی سخنرانی در مقابل مقامات ارشد نظامی آمریکایی می‌شود. ترامپ همچنان ادعا می‌کند مدرکی مبنی بر دخالت آمریکا در حمله به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی میناب مشاهده نکرده است، در حالی که هگست می‌گوید پنتاگون در حال انجام تحقیقات در این‌باره است. این در حالی است که تمام شواهد و قرائن وجود دارد و تمام دنیا می‌داند این دو دروغ می‌گویند. (+)

اما آن‌چه که سی‌ان‌ان برای اولین بار به آن اشاره می‌کند، این است که فرماندهان میدانی آمریکا مشخصاً در جریان قرار گرفته‌اند که اطلاعات پایگاه داده پنتاگون درباره‌ی اهداف نظامی و غیرنظامی در ایران متعلق به دست‌کم ده سال پیش هستند و نیاز به به‌روزرسانی دارند، اما این هشدارها را نادیده و نشنیده گرفته‌اند[۱۷]؛ واقعیتی که به گزارش سی‌ان‌ان ظرف چند روز از حمله به دبستان شجره‌ی طیبه برای مقامات پنتاگون آشکار شده بود. بر همین اساس، سی‌ان‌ان نیز که از همان روزهای ابتدای جنگ گزارش داده بود که احتمالاً آمریکا مرتکب این جنایت شده[۱۸]، اکنون اشاره می‌کند که تعلل در انتشار گزارش پنتاگون به دلیل عدم وجود اطلاعات کافی نیست. همه‌ی این نشانه‌ها حکایت از وجود عمد در هدف قرار دادن مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه دارد.

مادری، ۲۹ مارس ۲۰۲۶ (بیش از یک ماه پس از حمله به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه)، پیکر کودکش را که به‌تازگی شناسایی شده، در آغوش گرفته است. کودک‌کشی نه‌تنها رسم رژیم صهیونیستی، بلکه رویه‌ی ارتش تروریستی آمریکا نیز هست. (+)

ادعای استفاده از کودکان به عنوان سپر انسانی

برخی افراد، متأسفانه حتی در داخل کشور، برای توجیه جنایت ارتش تروریست آمریکا ادعا کرده‌اند که ایران به عمد این دبستان را در نزدیکی پایگاه نظامی ساخته تا از دانش‌آموزان به عنوان سپر انسانی استفاده کند. اولاً لازم به ذکر است که به اذعان خود آمریکایی‌ها این تغییر کاربری بیش از ده سال پیش انجام شده است که هرگونه ادعایی را درباره‌ی تلاش برای استفاده از کودکان به عنوان سپر انسانی در جنگ رد می‌کند. علاوه بر این، طبق گزارش‌های موجود، دانش‌آموزان این مدرسه عمدتاً فرزندان خانواده‌های نیروهای مسلح بوده‌اند و طبیعتاً این نیروها، حتی به این فرض محال که تصمیم داشته‌اند از کودکان به عنوان سپر انسانی استفاده کنند، فرزندان خود را در معرض خطر قرار نمی‌داده‌اند. کشیدن دیوار میان بخش نظامی مجموعه و مدرسه نیز که در تصاویر ماهواره‌ای به‌وضوح دیده می‌شود، نشان می‌دهد هیچ تلاشی برای ایجاد ابهام یا ارتباط میان ساختمان مدرسه و ساختمان‌های دیگری که دست‌کم ۶۰ متر با آن فاصله دارند، انجام نشده است.

این تصویر (که سی‌ان‌ان آن را منتشر کرده و مشرق آن را به زبان فارسی برگردانده) ماهواره‌ای محل اصابت موشک‌های آمریکایی به ساختمان‌های پایگاه نظامی و همچنین مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه را نشان می‌دهد. چنان‌که مشخص است، حمله به مدرسه به هیچ عنوان در نتیجه‌ی اشتباه در هدف‌گیری نبوده است، چراکه میان این ساختمان و محوطه‌ی پایگاه نظامی فاصله‌ی معناداری وجود دارد و این دو از طریق دیوارکشی و تعبیه‌ی یک ورودی جداگانه، از یک‌دیگر جدا شده‌اند. (+)

همچنین، از آن‌جایی که طبق اسناد تصویری موجود، خانه‌های سازمانی نیروهای مسلح در مجاورت این مدرسه قرار داشته، کاملاً طبیعی است که برای سهولت دسترسی خانواده‌های آن‌ها به مدرسه‌ی کودکانشان، این مدرسه، که گفته می‌شود قبلاً فضای آموزشی پایگاه بوده، برای تحصیل فرزندان نیروهای مسلح اختصاص داده شود؛ رویه‌ای که در بسیاری از مجتمع‌ها یا شهرک‌های سازمانی نیز مرسوم است. از همه‌ی این‌ها گذشته، اعتراف منابع آمریکایی به استفاده‌ی عمدی از اطلاعات قدیمی و نادیده گرفتن هشدارها درباره‌ی کاربری آموزشی ساختمان هدف قرار گرفته، نشان می‌دهد که اگر نشانه‌ای از تعمد در ارتکاب این جنایت وجود داشته باشد، این تعمد از سوی آمریکایی‌ها بوده است، نه ایران. همچنین لازم به یادآوری است که حمله به زیرساخت‌های غیرنظامی در ایران صرفاً منحصر به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه نبوده و هیچ تردیدی درباره‌ی تعمد آمریکایی‌ها در هدف قرار دادن ده‌ها مدسه و دانشگاه و بیمارستان دیگر در ایران وجود ندارد.

این تصویر که توسط «محمدرضا آخوندی» عکاس ایرانی، ثبت شده و آماده‌سازی قبرهای کوچکی را نشان می‌دهد که قرار است پیکرهای شهدای مدرسه‌ی میناب در آن‌ها آرام بگیرند، برنده‌ی جایزه‌ی تک‌عکس بخش خبری مسابقه‌ی «گلدن‌شات» شد (لینک). در توضیح این عکس نوشته شده: «آرامگاه کودکانی که تنها «تقصیر»شان کودک بودن بود. صدای [این کودکان] معصوم ساکت شد، و تاریخ هرگز این جنایت را فراموش نخواهد کرد.» (+)

گذشت زمان واقعیت‌های بیش‌تری را درباره‌ی جنایت آمریکایی‌ها در مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه افشا خواهد کرد، اما آن‌چه پیشاپیش مشخص است این است که دولت آمریکا کوچک‌ترین اهمیتی برای حفاظت از جان غیرنظامیان در جنگ‌های تجاوزگرانه‌اش قائل نیست. چه فرماندهان میدانی آمریکایی که هشدارها درباره‌ی قدیمی بودن پایگاه داده‌ی اهداف پنتاگون را عمداً نادیده می‌گیرند، چه صحبت‌های پیت هگست که قوانین جنگ را «احمقانه» توصیف می‌کند، و چه ترامپ که برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت این جنایت جنگی ادعا می‌کند ایران هم موشک تاماهاک دارد، همه به یک واقعیت اشاره دارند: ایالات متحده نه‌تنها جنگ با ایران را باخت، بلکه با ارتکاب جنایاتی مانند حمله به مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه و به شهادت رساندن ده‌ها دختربچه و پسربچه‌ی دبستانی، ماهیت واقعی و شیطانی خود را به افراد بی‌شماری در سراسر جهان اثبات کرد که هنوز هم تصور می‌کردند آمریکا و جنگ‌هایش به دنبال دفاع از بشریت و حقوق بشر هستند.

در همین‌باره بخوانید:

›› جنگ میم‌ها: چگونه ایران در «جنگ رسانه‌ای» آمریکا را کیش‌ومات کرد؟