به گزارش مشرق، شرکت هواپیمایی آذربایجان پروازهای خود به سمت اسرائیل را لغو کرد
همزمان با تشدید مجدد تنشهای نظامی میان ایران و رژیم صهیونیستی، شرکت هواپیمایی دولتی آذربایجان (AZAL) اعلام کرده است که برخی پروازهای خود به مقصد تلآویو را به دلایل امنیتی لغو میکند.
بر اساس گزارشهای منتشر شده، این شرکت پروازهای روزهای ۱۳ و ۱۴ ژوئن (۲۳ و ۲۴ خرداد) خود را به دلیل وخامت اوضاع در خاورمیانه و بسته شدن حریم هوایی چندین کشور، لغو کرده است.
قابل ذکر است که این شرکت هواپیمایی از ابتدای جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، پروازهای خود به چهار مقصد دبی، دوحه، جده و تلآویو را به حالت تعلیق درآورده بود.
پس از مدتی و با کمرنگ شدن آتش درگیریها، مسیر هوایی باکو به تلآویو در تاریخ ۳ می ۲۰۲۶ مجدداً از سر گرفته شده بود و طبق گزارشها، این شرکت برنامه داشت ۱۴ پرواز هفتگی در این مسیر انجام دهد.
اما به نظر میرسد تشدید مجدد حملات طی روزهای اخیر، بار دیگر این شرکت را به لغو سفرهای هوایی خود واداشته است.
روابط راهبردی از تجارت نفت تا همکاری نظامی
روابط جمهوری آذربایجان و رژیم صهیونیستی بسیار فراتر از چند پرواز مسافربری است. باکو از دیرباز به عنوان یکی از تأمینکنندگان اصلی نفت خام اسرائیل شناخته میشود. با توجه به بسته شدن خطوط لولهای مانند «باکو-تفلیس-جیهان» که حدود ۶۰ درصد از نیاز نفتی رژیم صهیونیستی را پوشش میدهد، این حجم از تجارت نقشی حیاتی در اقتصاد و تأمین امنیت انرژی اسرائیل دارد.
بر اساس گزارش رویترز، واردات نفت اسرائیل از آذربایجان در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط به ۹۴ هزار بشکه در روز رسیده است. در کنار این، همکاریهای نظامی گسترده و خرید تسلیحات پیشرفته از صنایع دفاعی اسرائیل نیز از دیگر ابعاد روابط این دو رژیم است.
چشمانداز حمل و نقل هوایی به اسرائیل پس از ۱۰۰ روز جنگ
روز دوشنبه هشتم ژوئن، درحالی که آژیرهای خطر در فرودگاه بنگوریون به صدا درآمد و مسافران یک پرواز هواپیمایی «ال عال» مجبور به تخلیه شدند، چهره آشفته و ناامن صنعت هوانوردی اسرائیل بیش از پیش نمایان شد.
وزارت حمل و نقل اسرائیل و فرماندهی جبهه داخلی برای مدیریت این بحران وارد عمل شدند و محدودیتهای سنگینی اعمال کردند که به وضوح نشان از ناتوانی در کنترل اوضاع دارد.
از جمله این اقدامات میتوان به محدود کردن تعداد مسافران حاضر در ترمینال فرودگاه به ۲۵۰۰ نفر در هر زمان اشاره کرد که کارشناسان میگویند این محدودیت به طور مستقیم منجر به کاهش قابل توجه پروازهای خروجی خواهد شد.
وزارت حمل و نقل نیز با وجود مخالفت، تقریباً مجبور به پذیرش این محدودیتها شده و چانهزنیها بر سر تعیین سقف ۵۰۰۰ نفری نیز نشان از آشفتگی مدیریتی در بالاترین سطوح این رژیم دارد.
در همین حال، اوج فشارهای وارده به این رژیم را میتوان در فرار گسترده خطوط هوایی بینالمللی مشاهده کرد. در اقدامی کوبنده و فوری، شرکت هواپیمایی مجارستانی «ویز ایر» (Wizz Air) به عنوان نخستین شرکت بزرگ اعلام کرد که تمام پروازهای خود به اسرائیل را روزهای دوشنبه و سهشنبه به حالت تعلیق درمیآورد.
سایر شرکتها نیز به سرعت از این تصمیم پیروی کردند؛ هواپیمایی اتریش (Austrian Airlines) تمام پروازهای خود را در همین روز لغو کرد، «بلوبرد ایرویز» (Blue Bird Airways) پرواز خود به بوداپست را کنسل نمود و شرکت هواپیمایی «آلایتالیا» (Alitalia) نیز پروازهای خود به تلآویو تا اطلاع ثانوی متوقف کرد.
این تصمیمات در حالی گرفته میشود که غولهای بزرگ صنعت هوانوردی مانند «دلتا» (Delta)، «یونایتد» (United)، «لوفتهانزا» (Lufthansa) و «بریتیش ایرویز» (British Airways) همچنان از زمان آغاز جنگ در اسفند ۱۴۰۴ به اسرائیل بازنگشتهاند و آسمان این رژیم را قفل کردهاند.
فشارهای ناشی از ترس شرکتها و محدودیتهای داخلی، خطوط هوایی پرچمدار اسرائیل یعنی «ال عال» (El Al) را نیز وادار به عقبنشینی کرده و این شرکت برای جلب اعتماد مسافران، قانون عادی لغو پروازها را نادیده گرفته و شرایط ویژهای برای معافیت از جریمه و تغییر تاریخ پرواز تا ۱۳ ژوئن فراهم کرده است.
با گذشت بیش از ۱۰۰ روز از جنگ، آسمان اسرائیل هنوز از نگاه شرکتهای بزرگ هوایی بینالمللی امن به نظر نمیرسد. بسیاری از غولهای صنعت هوانوردی هنوز برنگشتهاند یا تاریخ بازگشت خود را در هالهای از ابهام قرار دادهاند.
ایرفرانس نیز پروازهای خود را تا ۱۰ می (۲۰ اردیبهشت) لغو کرده بود، اما هنوز خبری از ازسرگیری پایدار آن منتشر نشده است.
در سوی دیگر، تخمین زده میشود که از آغاز بحران تاکنون، بیش از ۲۳ هزار پرواز به دلیل بسته شدن حریمهای هوایی اصلی منطقه و ترس شرکتها از درگیریهای نظامی، لغو شده است.