به گزارش مشرق، شمارش معکوس برای آغاز رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ در سه کشور آمریکا، مکزیک و کانادا شروع شده و مطابق برنامهریزیهای متداول، سه کشور یادشده بهطور مشترک میزبان برگزاری این مسابقات خواهند بود. از سوی دیگر، تیم ملی فوتبال کشورمان نیز با درخششی چشمگیر، صعودی سریع به این دوره از رقابتها داشته است و باید در گروه G این مسابقات و در مرحله مقدماتی به مصاف تیمهای بلژیک، مصر و نیوزیلند برود. این در حالی است که «فیفا» برگزاری تمام بازیهای تیم ملی ایران را در خاک آمریکا برنامهریزی کرده و به همین دلیل، موقعیتی بغرنج برای تیم ملی فوتبال کشورمان ایجاد شده است.
«فیفا»، نهاد بینالمللی بهظاهر مستقل، همواره شعار «فوتبال بدون سیاست» را سر داده است، اما در مورد مداخلات سیاسی و تجاوزات دولت آمریکا و رژیم صهیونی به خاک کشورهای عضو فیفا منفعلانه عمل کرده و سکوت اختیار میکند.
رقابتهای جام جهانی فوتبال در ردیف مهمترین و عالیترین رویدادهای ورزشی جهان است و بنابر قوانین فیفا، مقررات و مسئولیتها و وظایف خاصی برای میزبانی تعریف شده است. بر این اساس، کشور میزبان ملزم و متعهد به رعایت و اجرای همه قوانین مربوطه و نیز ارائه انواع خدمات رفاهی، کنسولی، امنیتی و ... به همه تیمهای شرکتکننده است. اما متاسفانه خبردار شدهایم که آمریکا، به عنوان یکی از میزبانان این مسابقات، غیرمتعهدانه و فارغ از مسئولیت و مقررات لازم، عملکرد مناسبی در قبال جمهوری اسلامی نداشته و به اجرای مقررات پایبند نبوده است.
برای نمونه، پس از برافراشته شدن پرچمهای تیمهای شرکتکننده در محل مسابقات، آمریکا دست به اقدامی ناجوانمردانه زد و پرچم ایتالیا را جایگزین پرچم مقدس ایران کرد!
متعاقب این رفتار، رئیسجمهور سردرگم آمریکا با بیشرمی تمام، پیشنهاد داد که تیم ملی ایتالیا به جای جمهوری اسلامی ایران در این مسابقات شرکت کند! این عملکرد چنان نامتعارف و غیراخلاقی بود که یکی از مسئولین بلندپایه کشور ایتالیا پیشنهاد ترامپ را «شرمآور» توصیف کرد. البته فیفا با تاخیر و تعلل، سرانجام با این پیشنهاد مخالفت کرد و مجددا پرچم مقدس جمهوری اسلامی در محل اختصاصیاش برافراشته شد.
به این ترتیب، جام جهانی فوتبال که قرار است جشن اتحاد ملتها و همبستگی کشورهای شرکتکننده باشد، برای ایران عزیزمان به میدان تقابل سیاسی مبدل شده است! این تعرض زشت و بیسابقه اما در همین نقطه خاتمه نیافت و به دیدارهای دوستانه تیم ملی کشورمان نیز تسری یافت. چنان که میدانید، قرار بود تیم ملی فوتبال ایران با هدف آمادهسازی، با تیمهای ملی دو کشور مقدونیه شمالی و آنگولا دیدار دوستانه و تدارکاتی برگزار کند که متاسفانه تحت فشارهای سیاسی و هشدارهای امنیتی دولت آمریکا، این دو کشور از رویارویی با ایران امتناع کردند!
لغو این دو مسابقه نیز نشانه دیگری از فضای سنگینی است که با اظهارات کاملا غیراخلاقی و غیرحرفهای ترامپ، درباره ناامن بودن آمریکا برای ایرانیان، ایجاد شده است! تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی باید با حریفان قدرتمندی در زمین آمریکا بجنگد که ضدانقلاب، منافقین و سلطنتطلبها نیز با پشتیبانی دولت آمریکا، در ورزشگاه محل برگزاری مسابقات در کمین ملیپوشان کشورمان خواهند بود.
آنها برنامه دارند تا با شعارها و اصوات سیاستزده، مزاحمتهای روحی-روانی مضاعفی برای بازیکنان ما ایجاد کنند و بچههای ما قبل از آن که درگیر بازی و مسائل فنی فوتبال باشند، از نظر ذهنی در محاصره سیاسی پرتنشی قرار خواهند گرفت!
دولت آمریکا و در راس آن ترامپ، در جنگهای تحمیلی دوم و سوم نشان دادند که به هیچ وجه مقید به قواعد و قوانین بینالمللی و اخلاقیات نیستند و قطعا در زمان حضور تیم ملی فوتبال ایران در خاک آمریکا نیز جنگ روانی و دشمنی و اقدامات آزاردهنده فراوانی علیه تیم ملی کشورمان ایجاد خواهند کرد. در چنین شرایطی بازیکنان جوان تیم ایران عزیز که باید فارغ از حاشیهسازی و در آرامش مشغول موارد فنی فوتبال و بازی درخشان خود باشند، تحت فشارهای روانی و ذهنی سخت و پیچیدهای قرار خواهند گرفت و توان مقابله با مجموعه این چالشها را نخواهند داشت! اکنون این پرسش مطرح است؛ از منظر عزت نفس ملی و در شرایط جنگی، آیا حضور در سرزمین متخاصمی که لطمههای جبرانناپذیری به کشورمان تحمیل کرده، از جمله شهادت رهبر عزیز و معظم کشورمان، شهادت جمعی از سرداران ارشد نظام و فعالان موثر سیاسی، دانشمندان و جمع کثیری از مردم عزیزمان از جمله ورزشکاران در گوشهگوشه ایرانزمین و همچنین خسارات سنگین در زیرساختهای کشور، همانند نیروگاه ها، پل ها، دانشگاهها، بیمارستانها و نیز اماکن ورزشی و ورزشگاهها و ... ، وجاهت و منطق عالمانهای دارد؟
آیا زیباست به سرزمین دشمنی برویم که عامل فاجعه بمباران مدرسه «شجره طیبه» میناب با شهادت «۱۶۸» تن از کودکان بیگناه و معصوم و معلمان است، به طوری که صدای دردناک این فاجعه در جهان پیچیده و با فجایعی همچون حمله اتمی به هیروشیمای ژاپن و یا پاشیدن سموم شیمیایی بر سر کشاورزان ویتنامی توسط همین آمریکای خونخوار، مقایسه می شود!
* محمدرضا تهرانی؛ رئیس جمعیت حامیان هواداران فوتبال ایران