به گزارش مشرق، رضا کریمی صالح فعال رسانه در تلگرام نوشت:
رشد روزافزون اظهارات انتقادی از سوی تحلیلگران، نظامیان برجسته و حتی متحدان سنتی علیه سیاستهای آمریکا و رژیم صهیونی، گویای تحول عمیق در معادلات منطقهای و آغاز روند انزوای راهبردی این دو بازیگر است. در آمریکا، شکاف داخلی عمیقی میان دولت و مردم شکل گرفته است. اعترافات نظامیان ارشد درباره «باختن جنگ» و «توجیهات متناقض» نشان میدهد که حتی حلقههای نزدیک به قدرت در واشنگتن نیز ناکارآمدی و فقدان استراتژی روشن را تشخیص دادهاند. در همین حال، مشروعیت ادعاهای رسمی به شدت کاهش یافته و پذیرش ادعای پیروزی ترامپ در میان افکار عمومی آمریکا با کاهش ده درصدی به تنها سی و دو درصد رسیده است. این آمار مؤید گسست فزاینده میان دولت و ملت در درک واقعیتهای میدانی است. افزون بر این، هشدار نخبگان آمریکایی درباره «طولانی شدن جنگ» و «پرتاب جهان به رکود بزرگ» بیانگر عمق نگرانی آنها از تبدیل یک درگیری منطقهای به فاجعهای جهانی است.
در سطح بینالمللی، رژیم صهیونی با انزوای روزافزونی مواجه شده است. درخواست رسمی اسپانیا برای لغو توافقنامه شراکت اتحادیه اروپا با این رژیم، تنها نوک کوه یخ از نارضایتی گسترده اروپا از سیاستهای تجاوزکارانه است. استناد نخستوزیر اسپانیا به «نقض حقوق بینالملل» به عنوان مانع شراکت، نشان میدهد که این رژیم حتی در نزد متحدان سنتی خود نیز مشروعیت اخلاقی و قانونی خود را از دست داده است. ارائه این پیشنهاد رسمی به بروکسل، موضوع را از سطح دوجانبه به چالشی دروناروپایی ارتقا داده و فشار بر دیگر اعضا را افزایش خواهد داد.
تحلیل روند انزوای این ائتلاف نشان میدهد که سه عامل اصلی در این مسیر نقش داشته است. نخست، شکست در تحمیل روایت؛ تلاش برای ارائه توجیهات متعدد و متناقض برای جنگ نتوانست روایت قانعکنندهای برای افکار عمومی جهانی و حتی داخلی بسازد. دوم، هزینههای غیرقابل تحمل؛ ترس از رکود بزرگ جهانی نشان میدهد که جامعه بینالمللی به این درک رسیده است که ادامه مسیر فعلی هزینهای فراتر از توان نظام جهانی خواهد داشت. سوم، تغییر معیارهای اخلاقی در روابط بینالملل؛ اقدام اسپانیا نشاندهنده رشد این گفتمان است که نقض حقوق بشر و حقوق بینالملل باید تبعات عملی در روابط اقتصادی و سیاسی داشته باشد.
در نتیجه، ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونی در حال حاضر با سه گسل اصلی مواجه است: گسل داخلی میان دولت و مردم و نخبگان، گسل بینالمللی به معنای کاهش مشروعیت و افزایش فشار از سوی متحدان، و گسل اقتصادی ناشی از هراس از پیامدهای فاجعهبار مالی. تداوم این روند، نه تنها توان مانور و اثرگذاری منطقهای این دو را تضعیف میکند، بلکه الگوی جدیدی از پاسخگویی بینالمللی به سیاستهای تجاوزکارانه را نهادینه خواهد کرد. این نشانهها حاکی از آن است که پایان هژمونی بلامنازع این ائتلاف در حال رقم خوردن است.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.