به گزارش مشرق، در سال ۲۰۱۴، " آلن سورنسن " خبرنگار دانمارکی با انتشار تصویری در صفحه شخصی خود در پایگاه توییتر اعلام کرد که صهیونیستهای ساکن در شهرک سدیروت، نزدیکترین شهرک صهیونیستی به نوار غزه، با تجمع بر بالای تپه ای در سدیروت که مشرف به غزه است، بمباران غزه را تماشا می کنند و با اصابت هر موشک فریاد شادمانی سر می دهند. این عکس، یک سند تاریخی صریح و عیان از مردمی اشغالگر، تروریست و انسانستیز شد که مثل یک فیلم سینمایی هیجانانگیز به تماشای بمباران فرشی به سبک نیروهای تروریستی ارتش اسراییل و سوختن خانهها و انسانها می نشینند.
در آن زمان، صهیونیستها تصور آن را نداشتند که قرار است روزی، بخشی از آن چه که روز و شب بر سر مردم بیگناه غزه و جنوب لبنان می آوردند، بر سر خودشان بیاید. دولت نتانیاهو با توهم "غیرقابلنفوذ بودن گنبد آهنین" و ساختن صدها پناهگاه، یک تصویری از «امنیت مطلق» برای صهیونیستهای بیوطن غاصب ساخت که با «آرامش خاطر»، جنایات ارتش خود را علیه مردم منطقه به تماشا بنشینند و "کیف کنند!"
حالا، شبکه ۱۲ رژیم در مستندی کوتاه، به اجبار بخشی از زندگی سگی این روزهای صهیونیستهای بیوطن غاصب را به نمایش گذاشته است.
البته این اقدامات با هدف استفاده از همان تاکتیک قدیمی صهیون، یعنی «مظلومنمایی» صورت می گیرد، اما ناخواسته به فرسایش اجتماعی سنگین و به صدا در آمدن زنگ «تابآوری» صهیونیستها اعتراف می کند.