تنها یک ماه «جنگ» لازم بود تا ماهیت تا بن دندان ارتجاعی، سرکوب‌گر و دیکتاتوری حکومت خاندانی امارات خود را از زیر صورتک پر رنگ و لعاب، نشان دهد.

به گزارش سرویس جهان مشرق، دست‌کم در دو دهه‌ی گذشته، امارات متحده عربی و به خصوص دولت-شهر دبی، در تبلیغات رسانه‌های جریان اصلی، به عنوان «آرمانشهر مدرن» و ویترین نظام لیبرال-سرمایه‌داری تبلیغ می شد.

تصویر حاکمان دست‌نشانده‌ی این کشور به عنوان الگوی حاکمان «مسلمان» مدرن به دنیا و به ویژه جهان اسلام فروخته شد. تنها یک ماه «جنگ» لازم بود تا ماهیت تا بن دندان ارتجاعی، سرکوب‌گر و دیکتاتوری حکومت خاندانی امارات خود را از زیر صورتک پر رنگ و لعاب، نشان دهد.

نشریه‌ی آمریکایی تایم، در گزارشی در همین رابطه نوشت:

" جذابیت دبی همیشه ایمنی و رفاه بی‌دغدغه بوده، نه دموکراسی؛ اما حملات موشکی این افسانه ایمنی را هم شکسته است.

یک نفت‌کش بزرگ کویتی در بندر دبی توسط پهپاد ایرانی به آتش کشیده شد، اما تقریباً هیچ فیلمی از آن منتشر نشد. در حالی که گوشی‌های هوشمند همه‌جا شاهد حملات هستند، از این رویداد فقط یک عکس آنهم پس از خاموش شدن آتش توسط کویت منتشر شد.

جنگ با ایران، چهره اقتدارگرای واقعی دولت امارات را آشکار کرد.

دولت امارات برای کنترل روایت جنگ، هرگونه انتشار عکس و ویدیو از حملات را سرکوب می‌کند.

اینفلوئنسرهای دبی مدام از «امن‌ترین شهر جهان» حرف می‌زنند، اما حالا هزاران خارجی در حال فرار هستند.

سه نفر فقط به خاطر ارسال عکس خصوصی خانه آسیب‌دیده‌شان پس از حمله پهپاد دستگیر شدند.

۲۱ نفر برای به اشتراک گذاشتن اخبار حملات در گروه خصوصی بازداشت شدند.

صدها نفر عادی تحت قوانین جرایم سایبری به خاطر انتشار محتوا دستگیر شده‌اند.

مقامات امنیتی گوشی مردم را در خیابان و خانه چک می‌کنند و حتی خبرنگاران خارجی هم بازداشت شده‌اند.

ایده دبی همیشه تعلیق واقعیت بوده؛ نمایش رفاه در میان رنج‌های منطقه.

در حالی که امارات خودش را از مشکلات جهان جدا نشان می‌دهد، متهم است که خود به طور آشکار این مشکلات را دامن می‌زند.

امارات یکی از حامیان اصلی شورشیان ضددولتی در جنگ داخلی خونین سودان است؛ جنگی که از آوریل ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۴۰۰ هزار نفر را کشته و بیش از ۱۱ میلیون نفر را آواره کرده است."