کد خبر 1791772
تاریخ انتشار: ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ - ۰۶:۲۷

حال، صدای اعتراض صهیونیست‌ها از استیصال و آشفتگی در شبکه‌های اجتماعی منعکس می شود.

به گزارش مشرق، از زمان شروع حملات تلافی‌جویانه و انتقامی فرزندان ملت ایران در نیروهای مسلح علیه تروریست‌های آمریکایی و سرزمین‌های اشغالی، آژیر ممتد، فرار، پناهگاه و زیرزمین و دخمه، تنها انیس و مونس غاصبان اشغالگر شده است. با وجود تلاش رژیم برای سانسور فلاکت خودکرده، صدای اعتراض صهیونیست‌ها از استیصال و آشفتگی در شبکه‌های اجتماعی منعکس می شود. در زیر چند نمونه از این پست‌ها را ملاحظه می کنید:

۱۹:۱۶

۲۰:۴۱

۲۱:۵۶

۰۰:۳۲

۰۵:۰۱

۰۶:۲۴

(کنایه به ساعتهای صدای آژیر)

پس از دو سال و نیم جنگ.

پس از ۲۰۰۰ کشته و به قتل‌رسیده و ده‌ها هزار زخمی.

در حالی که حتی یک جبهه (حتی یک جبهه!) بسته نشده یا تهدید آن متوقف نشده است.

در حالی که کسی که در رأس دولت قرار دارد حتی زحمت صحبت با مردم یا با رسانه‌های اسرائیلی را هم به خود نمی‌دهد.

نه، این واقعیت عادی‌ای برای بزرگ کردن کودکان نیست و اساساً هم واقعیت عادی‌ای نیست.

بله، باید درباره‌اش صحبت کرد.

همه‌چیز در این کشور(مناطق اشغالی) گران است، به‌جز جان انسان‌ها!

ترجمه: من به نتانیاهو اعتماد ندارم، به دولتِ کشتار او و به شکست‌ها و ناکارآمدی افراد اطرافش هم اعتماد ندارم. با وجود هر چیزی که به ما القا می‌کنند، او شایسته هیچ اعتباری نیست. او برای اسرائیل بد است و برای اسرائیلی‌ها هم بد است. این همیشه درست بوده و بله، امروز هم همین‌طور است!

خواهشمندیم نخست‌وزیر بیاید و مردم را در جریان وضعیت قرار دهد: اهداف جنگ چیست؟ تا الان چه به‌دست آورده‌ایم و برنامه‌های آینده چیست؟

بعد از ۸ روز جنگ و موشک‌هایی که بر کشور فرود آمده‌اند، ویرانی خانه‌ها، کشته‌ها و آسیب‌دیدگانِ اضطراب، حق داریم بدانیم. این عدم قطعیت باعث شگفتی و احساس ناتوانی بزرگی می‌شود. حق داریم به‌روزرسانی بگیریم—و یک به‌روزرسانی واقعی، نه دروغ و فریب، همان‌طور که در جنگ اخیر با ایران ما را گمراه کردند.

ما نمی‌خواهیم تحلیلگرانی را بشنویم که در شبکه‌ها می‌نشینند و بی‌وقفه حرف می‌زنند… چون آن‌ها هم در واقع چیزی نمی‌دانند و فقط باعث سردرگمی و حتی بی‌اعتنایی در میان شهروندان می‌شوند.

نکته مهم دیگر: به ما بگویید هنگام اصابت موشک‌ها شما، همسرتان و پسرانتان کجا هستید؟ آیا مثل سایر شهروندان اسرائیل به پناهگاه، پارکینگ یا اتاق امن می‌دوید؟ یا در یک تأسیسات زیرزمینی یا پناهگاه ویژه‌ای هستید که هم از موشک‌ها و هم از خشم شهروندان محافظت‌تان می‌کند؟

لطفاً سعی کنید این کار را زمانی انجام دهید که آژیر خطر به صدا درنیامده باشد.

برچسب‌ها