به گزارش مشرق، روزنامه معاریو، امروز، گزارشی را به قلم «آنا بارسکی» تحلیلگر و خبرنگار مسائل سیاسی با این عنوان منتشر کرده است: «کمتوجهی رسانهها کل ماجرا را روایت میکند: واقعاً در دیدار نتانیاهو و ترامپ چه اتفاقی افتاد؟»
بارسکی در این گزارش نوشته است: نتانیاهو به کاخ سفید آمد تا از نزدیک نظارت کند که توافق موشکی با ایران اهداف اسرائیل را نادیده نمیگیرد، در عین حال که به منظور جلوگیری از ایجاد بار اضافی بر دوش ترامپ و حفظ روند مذاکرات، حضور کمرنگی داشته باشد. به همین جهت پس از دیدار نتانیاهو و ترامپ، جلسه مطبوعاتی برگزار نشد. با این حال حضور رسانهای بسیار کم و نزدیک به صفر بنیامین نتانیاهو در هفتمین دیدارش با رئیس جمهور آمریکا، داستان واقعی را بهتر از جلسات مطبوعاتی بیان میکند.
این تحلیلگر در ادامه مدعی شده است: هر کسی که فرض میکرد نتانیاهو به سوی کاخ سفید پرواز کرده تا دونالد ترامپ را متقاعد کند که دیپلماسی بیهوده با تهران را کنار بگذارد و جنگ را آغاز کند، احتمالاً به فیلمهای هیجانانگیز سطح پایین معتاد شده است.
بارسکی سپس به روند پیچیده تصمیمگیری در آمریکا و افراد مختلف در این روند اشاره کرده است و ادعا کرده است که نتانیاهو به همین دلیل با افراد مختلفی گفتوگو کرده است.
وی حتی اظهار داشته است: اگر اقدامی دو هفته پیش در نظر گرفته شده و انجام نشده باشد، این ثابت نمیکند که کسی جلوی ترامپ را گرفته است. ممکن است مقدمات، کامل نشده، ارزیابی اطلاعاتی پایدار نبوده یا هزینه آن بیش از حد بالا ارائه شده باشد.
این تحلیلگر با اشاره به احتمالات مختلف برای توجیه دستاورد داشتن سفر نتانیاهو، در نهایت به این موضوع اشاره میکند که: راهروهای کاخ سفید گاهی اوقات دقیقتر از بیانیههای رسمی هستند. به عبارت دیگر، بارسکی تلاش دارد ورود نتانیاهو به کاخ سفید بدون ملاحظات دیپلماتیک (مانند اقدام احمد الشرع، رئیس دولت موقت سوریه) و عدم برگزاری کنفرانس خبری مشترک با ترامپ را کماهمیت جلوه دهد.
با این حال بارسکی بلافاصله عنوان کرده است که هیچ قطعیتی برای تصمیمات ترامپ وجود ندارد. وی عنوان کرده است: هرج و مرج، محدود به شخصیت ترامپ نیست، بلکه این موضوع ریشه در ساختار اطراف او دارد. در اطراف ترامپ، تا لحظه تصمیمگیری، کانالهای متعدد، فشارها و توصیههای متناقض وجود دارد. این یک روش آشناست: پیشرفت سریع، ترمز ناگهانی و تکرار این چرخه. در چنین واقعیتی، هر کسی که خیلی زود اعلام کند که همه چیز قطعی شده است، ممکن است خطا کند.
وی در ادامه عنوان کرده است: نتانیاهو به واشنگتن رفت که اگر چارچوبی برای توافق در حال شکلگیری بود، حضور داشته باشد و پیش از نهایی شدن روند، از آن مطلع شود. نتانیاهو به واشنگتن نرفته بود تا در یک گفتگوی واحد، تاریخ را رقم بزند. او رفت تا در لحظه نوشتن خطوط و تعیین مرزهای آن حضور داشته باشد. در واقعیتی که تصمیمات، گاهی اوقات بر اساس قضاوت یک نفر (ترامپ) گرفته میشود، حضور به تنهایی یک ابزار است.