به گزارش مشرق، امروزه دیگر روش های سنتی در حفاظت از محیط زیست جوابگوی نیاز این طبیعت شکننده نیست، چالش های محیط زیستی به بحران تبدیل شده اند بنابراین اینکه چند درخت بکاریم یا کاغذ کمتری مصرف کنیم مشکلی حل نمی شود، از یک سو سرعت تخریب منابع طبیعی و از سوی دیگر افزایش جمعیت و زیاد شدن عوامل طبیعی مانند تغییر اقلیم، خشکسالی، توفان های گرد و غبار و سیل به حدی زیاد شده که دیگر ابزارهای قدیمی پاسخگو نیست.
مساله این است که در چند دهه گذشته دسترسی بیشتر بشر به علم و فناوری و ترکیب آن با زیاده خواهی موجب شد که بر بسیاری از منابع طبیعی و بخش زیادی از محیط زیست مسلط شود همین مساله سبب برداشت بی رویه از این منابع شد به طوری که توان خودپالایی از طبیعت گرفته شد و با کوچکترین تلنگر از پا در می آید، همین است که حتی در فصول سرد سال مانند پاییز و زمستان هم شاهد بروز آتش سوزی در جنگل های کشور هستیم، یا اینکه کم آبی در بسیاری از مناطق کشور بیداد می کند و تالاب های زیادی خشک شده اند.
با گذشت زمان بشر به این نتیجه رسید که دیگر تحملی برای طبیعت باقی نمانده است و ادامه دادن این روش بهره برداری از منابع و محیط زیست نه تنها به ضرر نسل امروز خواهد بود بلکه دیگر طبیعتی برای فرزندانمان باقی نخواهد ماند از این رو در صدد برآمد تا با استفاده از همان فناوری به کمک محیط زیست بیاید تا مخاطرات و آسیب های ناشی از فعالیت های خود را بر محیط زیست کاهش دهد.
این نشان می دهد که آگاهی بشر نسبت به توسعه تغییر کرده و در تلاش است توسعه ای همراه با حفظ محیط زیست داشته باشد، برخلاف زمان شروع انقلاب صنعتی که هدف انسان فقط پیشرفت بود حالا به هر قیمتی، که البته نتیجه آنرا امروز با گرم شدن کره زمین، تغییر اقلیم، خشکسالی های پیاپی، توفان های گرد و غبار و سیلاب های مخرب می بینیم.
بنابراین حفاظت از محیط زیست نیازمند نوآوری فناورانه است، اگر بخواهیم آیندهای پایدار داشته باشیم، باید از ابزارهای روز بهره بگیریم، از هوش مصنوعی گرفته تا انرژیهای پاک، روشهای سنتی همچنان ارزشمندند، اما به تنهایی کافی نیستند و باید با فناوریهای نوین ترکیب شوند تا بتوانیم زمین را نجات دهیم.
از سوی دیگر با خشکسالی های پیاپی شاهد بروز آتش سوزی های وسیع آنهم در فاصله های کوتاه در جنگل ها هستیم که خسارات گاها جبران ناپذیری به همراه دارد، بر این اساس سازمان حفاظت محیط زیست استفاده از فناوری های نوین را با هدف حفاظت پایدار در دستور کار قرار داده است.
معاون محیطزیست طبیعی و تنوعزیستی سازمان حفاظت محیطزیست با تاکید بر هوشمندسازی حفاظت از تنوعزیستی و مدیریت مناطق به خبرنگار ایرنا گفت: امروزه دیگر روش های سنتی حفاظت جوابگوی نیاز محیط زیست نیست باید با به روز کردن امکانات و تجهیزات، حفاظت هوشمند از مناطق داشته باشیم.
حمید ظهرابی افزود: ۱۹.۸ میلیون هکتار از وسعت کشور یعنی ۱۲ درصد از خاک سرزمنیی جزو مناطق حفاظت شده و تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست است که بخش های ارزشمندی از طبیعت کشور را شامل می شود از این رو برای حفاظت از این عرصه ها سازمان حفاظت محیط زیست برنامه های تخصصی حفاظت تعریف کرده است و در نظر دارد این برنامه ها را با روش هوشمند سازی حفاظت پیش ببرد.
وی با اشاره به بروز آتش سوزی های مداوم در جنگل های کشور گفت: یکی از این برنامه ها در راستای اطفای حریق جنگل ها است که با همکاری جوامع محلی در قالب دورههای تخصصی و آموزشی شکل خواهد گرفت.
ظهرابی تاکید کرد: امکانات ما برای اطفای حریق تخصصی نیستند بلکه یک سری ابزارهای تغییر کاربری داده شده هستند که برخی برای این کار مناسب نیستند باید ابزارهای تخصصی داشته باشیم که رئیس سازمان حفاظت محیط زیست نیز بر این موضوع تاکید دارد.
وی با اشاره به اینکه در راستای هوشمند سازی حفاظت از مناطق برنامه هایی برای همکاری با شرکت های دانش بنیان داریم گفت: سال گذشته با یک مجموعه دانش بنیان تفاهم نامه ای امضا کردیم و بر اساس آن سامانه ای در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفت که می تواند تا چند روز پیش از وقوع آتش سوزی نسبت به علائم بروز آن هشدار دهد.
ظهرابی افزود: از آنجا که بیشتر مناطق حفاظت شده صعب العبورند و دسترسی به آنها دشوار است از این رو تمرکز ما بر نصب دوربین و سنسورهایی است که وقوع حریق را اطلاعرسانی میکنند که اجرای آنرا در دستور کار داریم.
وی ادامه داد: هوشمند سازی حفاظت به صورت پایلوت در سال ۱۳۹۷ پارک ملی گلستان آغاز شد ، برای این منظور سامانه ای برای شناسایی آتش طراحی شد که قرار بود با نصب سنسورهایی در مناطق مختلف این پارک اجرایی شود که با تغییر دولت اجرا نشد اما اکنون با کمک مشاوران و شرکتهای دانشبنیان بومی، این سامانهها بهطور جدی در حال آزمایش و ارتقا هستند.
معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست تأکید کرد: تمرکز ما در حفاظت از تنوع زیستی بر اساس دانشمحوری، مشارکتطلبی و مشارکتپذیری است، در کنار استفاده از فناوریهای نوین، نقش مشارکت مردمی در حفظ محیط زیست بسیار حیاتی است از این رو با در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی هر منطقه از اهالی بومی آن برای مشارکت در حفاظت بهره می بریم.