کد خبر 1327053
تاریخ انتشار: ۲۶ دی ۱۴۰۰ - ۰۹:۴۳

چرا امیری پرسپولیس، همان امیری تیم ملی نیست؟

به گزارش مشرق، یکی از نقدهای فنی که این روزها زیاد اطراف پرسپولیس به گوش می‌رسد، افت کیفی وحید امیری است. امیری ۳۳ساله یکی از ستاره‌های استثنایی فوتبال ایران طی سال‌های اخیر بوده است. در این مدت که رفته‌رفته ترکیب تیم ملی در اختیار لژیونرها قرار گرفته است، امیری آن‌ قدر کیفیت داشته که به عنوان یکی از معدود نمایندگان لیگ ایران، در ارنج اصلی تیم ملی باقی مانده و معمولا هم عملکرد موثری داشته است. او در همین مسابقات انتخابی جام‌ جهانی ۲۰۲۲ هم به معنای واقعی کلمه عالی بود و نقش بسیار پررنگی در صعود آسان و قریب‌الوقوع تیم ملی به مسابقات دوحه قطر ایفا کرد. با تمام اینها اما وحید در فصل جاری مسابقات لیگ برتر کمی از استانداردهای مورد انتظار فاصله گرفته و نوع نمایش‌های او رفته‌رفته با انتقاداتی همراه شده است. شاید اوج این نقدها مربوط به هفته گذشته مسابقات لیگ برتر بود که امیری در دیدار با پدیده مشهد به اشتباه دروازه خودی را باز کرد. فراموش نکنید این بازیکن در تمام طول نیم‌فصل اول هیچ گلی برای پرسپولیس به ثمر نرساند. حالا این پرسش به‌ طور جدی‌تری مطرح شده که چرا وحید امیری پرسپولیس زیاد شبیه وحید امیری تیم ملی نیست؟ در این مورد باید به چند نکته توجه کرد.

بیشتر بخوانید:

پرسپولیس وحید امیری را یادش رفت

نخست این که از هیچ بازیکنی نباید انتظار داشت همیشه در یک سطح باقی بماند. فراز و فرود بخشی از طبیعت فوتبال است و بزرگ‌ترین ستاره‌های دنیا هم ممکن است در مقطعی دچار نزول شوند. تازه چیزی که در مورد افت امیری گفته می‌شود هم دقیق و کامل نیست؛ چه این که او حتی در روزهای بدش هم همچنان جزو موثرترین بازیکنان لیگ ضعیف ایران به شمار می‌آید. در عین حال باید به وحید هم حق داد گاهی از سطح ممتاز فاصله بگیرد؛ مخصوصا که ممکن است او در اثر انجام این همه بازی، تا حدودی هم خسته و فرسوده شده باشد. باید با امیری مدارا کرد تا این دوران را پشت سر بگذارد.

این که انتظار داشته باشیم فقط یک بازیکن بار تیم بزرگی مثل پرسپولیس را به دوش بکشد درست نیست. اگر سرخ‌پوشان کمی از طراوت و شادابی گذشته فاصله گرفته‌‎اند، این مساله دلایل تاکتیکی و فنی دارد. حتی مهدی ترابی را هم با وجود پنج پاس گلی که ارسال کرده نمی‌توان با آن بازیکن قبراق یکی، دو سال قبل مقایسه کرد و البته این موضوع در مورد امثال عالیشاه، پهلوان، عبدی و عیسی آل‌ کثیر (قبل از مصدومیتش) هم صدق می‌کند. بنابراین شاید افت نسبی امیری هم در همین نمودار قابل تحلیل باشد.

در نهایت این که تغییر پیاپی و بی‌پایان پست هم به امیری آسیب زده است. وحید در تیم ملی یا دفاع چپ است یا هافبک چپ. در پرسپولیس اما او علاوه بر این دو پست، به عنوان هافبک راست یا مهاجم سایه هم به میدان می‌رود. گاهی در یک مسابقه سه بار شاهد تغییر پست امیری هستیم. بنابراین طبیعی است که او بخشی از تمرکزش را از دست بدهد و در انجام امور محوله دچار سرگیجه شود. در این مورد امیری چوب کاستی‌های پرسپولیس در سایر پست‌ها را می‌خورد. شاید در نیم‌فصل دوم و با تقویت احتمالی تیم، این مشکل از میان برود.

منبع: روزنامه دنیای اقتصاد