کد خبر 1002216
تاریخ انتشار: ۲۴ مهر ۱۳۹۸ - ۱۹:۴۳

«امیلی گارث‌وِیت» عکاس مسیحی و انگلیسی است که عکاسی از راهپیمایی اربعین را برای خود شروعی دوباره می‌داند و از این راهپیمایی به‌عنوان یک جنبش اجتماعی و ارزیابی ارزش‌های فرهنگی جهان اسلام یاد می‌کند.

به گزارش مشرق، «امیلی گارث‌وِیت» عکاس مسیحی و انگلیسی از جمله عکاسانی است که با حضور در آیین باشکوه و عظیم راهپیمایی اربعین حسینی(ع)  تصاویر زیبایی را از این حماسه مردمی ثبت کرده است.

گفت‌وگوی با این عکاس انگلیسی را در ادامه می‌خوانید: 

ــ خود را معرفی کنید و برایمان بگویید که چگونه با اسلام و فرهنگ عاشورایی آشنا شدید و تصمیم به شرکت در پیاده‌روی اربعین گرفتید.

من "امیلی گارث ویت" هستم؛ ۲۵ سال دارم و از ۱۵سالگی عکاسی را شروع کردم. به‌فاصله ده روز مانده به اربعین سال ۲۰۱۷ یک مؤسسه هنری از تهران، با من تماس گرفت و از من خواست یک مجموعه مستند درباره اربعین برای آن‌ها آماده کنم. این نخستین بار بود که درباره اربعین می‌شنیدم.

کمی درباره سفر زیارتی اربعین تحقیق کردم و در ادامه متوجه شدم که اطلاعات آن‌لاین بسیار کمی درباره آن در دسترس است. اطلاعات بسیار اندکی درباره راهپیمایی‌های اربعین وجود داشت. محتوای تازه‌ای که ارزش‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی اربعین را بازتاب دهد،‌ کمتر دیدم، ازاین‌رو برایم هیجان‌انگیز بود که این کار را انجام دهم.

تا پیش از انجام این پروژه، هرگز به خاورمیانه نیامده بودم و این تجربه از هر جهت برای من تازه بود. اگر بخواهم در یک کلام بگویم، اربعین برای من مثل شروعی دوباره بود.

گروه بزرگی از افراد ایرانی که در این سفر حاضر بودند، برای من مثل اعضای خانواده‌ام شده بودند و حضور در اربعین برای من آموزه‌های زیادی را به‌همراه داشت.

ــ بازتاب حضور شما در پیاده‌روی اربعین و عکاسی از این رویداد مردمی میان دوستان و همکاران انگلیسی‌تبارتان چگونه بود؟

وقتی پس از اربعین به انگلستان برگشتم، کارهای زیادی انجام دادم و عکس‌هایم را برای نشریات و نهادهای بین‌المللی ارسال کردم؛ فکر می‌کنم در سال ۲۰۱۸ حدود ۱۷ نمایشگاه بین‌المللی برگزار کردم و پس از آنْ همه در فضای مجازی درباره کارهای من صحبت می‌کردند. در آن مقطع چندان به اهمیت ثبت این رویداد پی نبرده بودم اماحالا می‌دانم که با مستند کردن اربعین چه کار مهمی انجام داده‌ام.

بنابراین تصمیم گرفتم بار دیگر برای شرکت در پیاده‌روی اربعین به عراق سفر کنم. در دنیا جاهای زیادی وجود ندارند که بتوانید بدون برنامه قبلی از آنها دیدن کنید و به این اندازه از آن بهره ببرید، اما ماجرای اربعین متفاوت است، برنامه سفر به‌راحتی فراهم شد. در این سفر همه به‌دنبال هدفی واحد هستند و در یک مسیر معین حرکت می‌کنند؛ پس کسی گم نمی‌شود؛ حتی کسانی که برنامه‌ریزی قبلی ندارند.

نظاره کردن این راهپیمایی مردمی به‌عنوان یک جنبش اجتماعی و ارزیابی ارزش‌های فرهنگی و تاریخی این حرکت از جمله اهدافی بود که آنها را دنبال می‌کردم؛ ازاین‌رو به این سفر بیشتر به‌عنوان یک راهپیمایی صلح‌آمیز که آحاد جامعه را به یکدیگر نزدیک می‌کند، نگاه کردم؛چراکه می‌خواستم آن را برای رسانه‌های بین‌المللی ملموس‌تر جلوه دهم.

ــ آنچه در این سفر بیش از همه برایتان جذاب بود، چه بود؟

مندر طول زندگی‌ام همواره به داستان‌هایی که به‌شکلی نادرست گزارش شده‌اند یا اصلاً به آنها پرداخته نشده است بیشتر علاقه‌مند بوده‌ام؛ بنابراین انگیزه‌ام گزارشگری و مستند کردن این نوع وقایع به‌شیوه‌ای کاملاً انسان‌دوستانه و مهیج است.

همکاران ایرانی و عراقی‌ام برای کار و  آزادی‌ام ارزش قائل بودند

عمده تلاش هنری ــ رسانه‌ای من به‌عنوان یک عکاس، معطوف به توجه به بعد انسانی اتفاقات بزرگ اجتماعی بوده که میلیون‌ها نفر را درگیر خود می‌کنند. فکر می‌کنم به‌عنوان یک خانم جوان، مهم‌ترین چیز برایم همراهی همکاران ایرانی و عراقی‌ام بود. من فقط ۲۵ سال دارم و این‌که آنها برای کار و آزادی‌ام به‌عنوان یک عکاس ــ خبرنگار ارزش قائل بودند و به من اعتماد داشتند، لحظات فوق‌العاده‌ای را برایم به‌وجود آورد.

ــ به دوستان و همکارانتان پیشنهاد می‌کنید که این سفر را تجربه کنند؟

بسیاری از دوستان و همکارانم همین حالا هم چنین کاری را می‌کنند و ما درباره احساساتمان با هم گفت‌وگو می‌کنیم؛ من از این بابت بسیار خوشحالم؛ بنابراین زحمتی برای متقاعد کردن آنها نمی‌کشم. افراد زیادی هستند که کارهای بسیار خوبی انجام می‌دهند و امیدوارم کارهای آنها هم به‌طور منصفانه در رسانه‌ها مورد توجه قرار گیرد.

ــ تفاوت عکاسی در راهپیمایی اربعین با پروژه‌های عکاسی دیگری که پیش از این آنها را تجربه کرده‌اید، چیست؟

فکر می‌کنم فوریت عکاسی از اربعین برایم بسیار تازه بود؛ معمولاً آرامش نیاز اصلی کار من بوده و این‌که اجتماعی مثل اربعین مرا درون خود پذیرفته برایم بسیار ارزشمند است؛ این اجتماع،‌ مسئولیت سنگینی را بر دوش من قرار داده و از من انتظاراتی دارد که باید آنها را برآورده کنم.

احساس کردم باید خودم را وقف اربعین کنم

درباره اربعین احساسم این بود که باید خود را واقعاً وقف آن کنم؛ به‌تدریج مطمئن شدم این کار ارزشی را که در زمان شروع در آن دیده بودم در خود دارد. من به کاری که انجام داده‌ام اعتقاد دارم و سال‌ها به آن ادامه خواهم داد.

ــ با توجه به آن‌چه از نزدیک مشاهده‌ کرده‌اید رفتار رسانه‌های غربی در انعکاس واقعیات جهان اسلام و منطقه خاورمیانه را چگونه می‌بینید؟

رسانه‌های غربی عامدانه برای تصویرسازی منفی از خاورمیانه تلاش می‌کنند. رسانه‌های غربی عمدتاً اخبار منفی و مشکلات خاصی را از خاورمیانه بازتاب می‌دهند در صورتی که مشکلات و اخبار منفی در همه جای دنیا وجود دارند، به‌نظر من خبرنگاران جوان می‌توانند در این راستا مؤثر باشند و راه را نشان دهند؛ آنها با عملکرد خود می‌توانند روی دیگر حقیقت خاورمیانه را به‌تصویر بکشند و اطلاعاتی را که به‌شکلی نادرست در دنیا ارائه می‌شود تصحیح کنند.

به‌باور من این رویه از سوی خبرنگاران درحال تغییر است و فکر می‌کنم رسانه‌های اجتماعی در این میان نقش خود را به‌خوبی ایفا می‌کنند.

نمی‌دانم چرا بیشتر خبرهای منفی رسانه‌های غربی مختص خاورمیانه است

من نیز سعی می‌کنم داستان‌هایم را به‌روش خود در در فضای مجازی به‌اشتراک بگذارم و خوشبختانه در این میان، نظر کسی به من دیکته نمی‌شود. این کار گاهی می‌تواند سخت و ترسناک باشد اما من تلاش می‌کنم به‌سمت درستی هدایتش کنم. گمان می‌کنم حالا شمار خبرنگارانی که مثل من داستان‌های خودشان را تعریف می‌کنند رو به افزایش است.

ــ برای برگزاری نمایشگاه عکس‌های اربعینی‌تان به ایران آمده‌اید؟حضور من در ایران و برگزاری نمایشگاه عکس‌های اربعینی‌ام به‌واسطه دعوتی بود که از سوی شبکه بین‌المللی هدهد  انجام شد.
 

من در پاسخ به آنها گفتم که "خوشحال می‌شوم چنانچه بتوانم سفری مقدماتی به ایران داشته باشم و از نزدیک با مردم ایران و اقوام مختلف ایرانی دیدار کنم تا به این واسطه بتوانم تصویری از زندگی در ایران بسازم".

اجازه نمی‌دهم رسانه‌های غربی بر افکارم درباره ایران تأثیری بگذارند

ایران کشور بسیار شگفت انگیزی است و اقوام گوناگونی در آن زندگی می‌کنند. شما نمی‌توانید با دیدن تصاویر یک یا دو نفر همه گستره ایران را در چند هفته به‌نمایش درآورید، بنابراین سفر اول برای من بسیار حائز اهمیت بود، می‌خواستم روبه‌روی مردم ایران بنشینم و به داستان‌های آنها گوش دهم و زوایای مختلف ایران را از نزدیک مشاهده کنم. به‌زودی به ایران باز خواهم گشت؛ چراکه حضور در ایران برایم هیجان‌انگیز است. پس از بازگشت، تمرکز بیشتری بر موضوعاتی که می‌خواهم آنها را به‌تصویر بکشم خواهم داشت.

اجازه نمی‌دهم تصویری که رسانه‌های غربی از ایران نشان می‌دهند بر افکار و تصمیماتم اثر بگذارد. همواره صداقت را در کاری که انجام می‌دهم حفظ خواهم کرد و به صدای افرادی که کنارم هستند گوش می‌کنم و تصمیم خود را درباره آنچه واقعاً در اینجا می‌گذرد می‌گیرم.

ــ از عکاسان ایرانی هم شناختی دارید؟

برخی از عکاسان ایرانی  از دوستان من هستند، همچنان که آثار یکی از آنان فوق‌العاده‌ است و به‌اعتقاد من حس انسانیت عمیقی در آثار و روشی که وی در به‌تصویر کشیدن زندگی روزمره ایرانیان دارد، دیده می‌شود. عکس‌های او از بوسنی و عراق بسیار خوب است و من چیزهای زیادی را از او یاد گرفتم. من چند سالی است که کار عکاسی خیابانی انجام می‌دهم و فکر می‌کنم ایران عکاسان بسیار خوبی در سراسر جهان دارد.

در ادامه گفت‌وگوی ویدیویی با این عکاس انگلیسی و اشک‌های او در حرم امام حسین(ع) را می‌بینید: 

مرورگر شما از ویدئو پشتیبانی نمی‌کند.
فایل آن‌را از اینجا دانلود کنید: video/mp4

دانلود

منبع: تسنیم