اربعین اوج رفتن است، قله رسیدن است. آنهایی که اربعین کربلا نرفته‌اند که خدا به داد دل‌شان برسد. آنهایی هم که امسال می‌خواهند بروند باز خدا به داد دل‌شان برسد؛ اما امان از آنهایی که اربعین َکربلا را دیده‌اند، رفته‌اند، رسیده‌اند و امسال...

ویژه‌نامه حسینیه مشرق - روزهای محرم که فرا می‌رسد برای خیلی از ما ایرانی‌ها انگار دمیدن خون تازه‌ای در رگ‌های وجودمان است.

خیلی از ما ایرانی‌های شیعه، زندگی‌مان را با ماه محرم تنظیم می‌کنیم. آن‌گونه که بتوانیم از سرمستی محرم بهره‌مند شویم و توشه‌ای برای روزهای سال برداریم تا در بقچه ایمان‌مان نان و ریحانی از عشق حسین علیه‌السلام باشد.. تا حلاوت‌بخش زندگی‌مان باشد. چند سال پیش لابلای همین نوشته‌ها  اقرار کردم که بهشت جایی است مثل همین هیئت‌های خودمان. از چای با استکان‌های کوچک در هیئت گرفته تا شور آخر سینه‌زن‌ها تا نذری‌دادن مادر‌های‌مان هر چه که هست و بود و خواهد بود؛ انعکاس تصویر بهشت است. یعنی گویی بهشت یک هیئت عزاداری است که همه جمع می‌شوند تا برای حسین فاطمه علیهماالسلام گریه کنند.. و این گریه، همان جنات عدنی است که خدا در کتابش وعده داده است و غیر از هیئات حسین علیه‌السلام کجا می‌توان طعم «یطعمون الطعام علی حبه» را چشید؟

جز در حلقه سینه‌زنی برای حسین علیه‌السلام کجا می توان «وِلدانٌ مخلدونَ بأکواب و أباریق» را دید؟

این که می‌گویند «مزاجه من تسنیم» مگر غیر از نذری‌های مجالس حسین عليه‌السلام چیز دیگری می‌تواند باشد؟ شما فکر می‌کنید موسی عليه‌السلام در کوه طور چرا به فرمان «فاخلع نعلیک» گوش جان سپرد؟ برای ورود به هیئت حسین علیه السلام. از هفت بطن قرآن مجید، حداقل یکی از دهلیزهای معنایی قرآن، در هیئت حسین علیه‌السلام گشوده می‌شود. این را شک ندارم.

شاید وقتی دیگر باز هم در این باره نوشتم اما امروز می‌خواهم حرف دیگری بزنم. می‌خواهم برای آنهایی بنویسم که عاشقانه در هیئت حسین علیه‌السلام از جان می‌گذرند . می‌خواهم بنویسم زندگی پای این عَلَم، آدابی دارد که جز با تسلط بر دائرةالمعارف عاشقی عاشورا، نمی‌توان آن  را دریافت. هر کدام از  ارکان هیئت حسین علیه‌السلام برای خودش قاموسی است عظیم. گذشته‌ای دارد و حالی و آینده‌ای...

یکی از ارکان این هیئت، "همرکابی" است. یعنی عاشق باید "پای کار" باشد. باید بیاید به هر جا که مولایش می‌خواهد. پای منبر آقا که نشسته است باید آماده باشد تا روضه‌خوان نفسش هُرم کربلا می‌گیرد دلش را پرواز بدهد برود روی تل زینبیه و در کنار مویه‌های زینب بگرید. باید بلد باشد «برود»... کربلا منتظر ماست بیا تا برویم.. بیا تا برویم..
 
این رفتن، خودش روضه است. خیلی‌ها آن روز پای رفتن نداشتند اگرچه زبان نوشتن نامه داشتند. کربلا پر است از نرفتن‌ها... و این نرفتن‌هاست که سوگواره طف را را رقم می‌زند. خوش به حال آنهایی که رفتند. زهیر هم اول، پای رفتن نداشت اما بالاخره رفت. حُر هم با پای نرفتن آمده بود اما رفت. خلاصه اینکه رفتن و رسیدن از ارکان حضور در هیئت حسین علیه السلام است. در اوج رفتن‌های کربلایی، به آنجا می‌رسیم که زینب سلام الله علیها رفتن را بر ماندن در کربلا ترجیح می‌دهد. «علیکنّ بالفِرار»....این رفتن دلخواسته نبود، اجباری بود. هم برای حفظ جان دخترکان حرم و هم رفتن برای برافراشتن پرچم خون‌خواهی خدا. این رفتن با تمام آنجه تا کنون گذشت در این هیئت فرق می‌کند. این رفتن، رسیدن به اربعین را دارد و رسیدن به اربعین، یعنی نقطه اوج هیئت حسین علیه‌السلام. اربعین، یعنی چهل روز مدام در سرمستی جرعه‌نوشی جام نیزه‌ها باشی.. اربعین یعنی رسیدن به همان قاب قوسيني که پر جبرییل در رسیدن به آن آتش می‌گیرد. اربعین یعنی به جوش‌آمدن پیمانه‌هایی که در هیئت حسین علیه‌السلام در جام‌های خالی ما ریخته‌اند.



این روزها بازار رفتن به کربلا داغ است. مسافران اربعین کوله‌های‌شان را بسته‌اند تا از شهر پدری‌شان نجف به کربلای حسین علیه السلام پیاده بروند.  

این روزها پاها آماده می‌شوند تاول بزنند.

چشم‌ها مهیا می‌شوند بارانی شوند.

سینه‌ها به شور می‌آیند تا بی‌تاب شوند..

و حنجره‌ها هم‌نفس با خستگان کاروان، می‌خواهند سلامی عاشقانه به "اربعین" بدهند. اربعین، هر سال فریاد می‌زند آنها که نرفته‌اند برخیزند... اربعین وقتی می‌آید، می‌خواهد جامانده‌ها را با خود ببرد... اربعین اوج رفتن است، قله رسیدن است. آنهایی که اربعین کربلا نرفته‌اند که خدا به داد دل‌شان برسد. آنهایی هم که امسال می‌خواهند بروند باز خدا به داد دل‌شان برسد؛ اما امان از آنهایی که اربعین َکربلا را دیده‌اند، رفته‌اند، رسیده‌اند و امسال...

عاشورا یک روز بود اما هیچ‌وقت این یک روز تمام نشده و نمي‌شود... همان‌طور که هیئت حسین علیه‌السلام هر سال جاری است در شهر های ما و هنوز تمام نشده است. اربعین هم هر سال هست. همه باید بیایند همان طور که همه هیئات می‌آیند... دلم برای آنهایی می‌سوزد که سال‌های گذشته آمده‌اند و امسال نمی‌آیند. خدا کند لااقل اربعین سر به بیابان بگذارند، جایی که بتوانند با تمام حنجره‌شان حسین علیه‌السلام را فریاد بزند...

می‌گویند کربلا نرفته یک داغ دارد، کربلا رفته 72 داغ. من می‌گویم اربعین‌نرفته... نرفته... اما کسی که اربعین کربلا بوده است نمی‌تواند بازگشت کاروان را ندیده باشد... امکان ندارد ندیده باشد که هرکسی گوشه‌ای قبری را در آغوش گرفته است... زیارت اربعین از این جهت، "علامت شیعه" است که اگر کربلا باشی در آن زیارت پرده‌ها کنار می‌رود... آرزو می‌کنم جای کسانی نباشم که اربعین کربلا را دیده‌اند و امسال نمی‌توانند به کربلا بروند. همین!

*حامد حجتي

نظرات

  • انتشار یافته: 10
  • در انتظار بررسی: 2
  • غیر قابل انتشار: 0
  • ۱۵:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۸
    0 0
    صلی الله علیک یا ابا عبدالله عزیز زهرا اشفع لنا عندالله
  • ۱۶:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۸
    0 0
    اللهم الرزقنا زیارة کربلا
  • lion2007 ۱۸:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۸
    0 0
    صلی الله علیک یا ابا عبدالله «اللّهمّ لک الحمد حمد الشّاکرین علی مصابهم، الحمد لله علی عظیم مصابی و رزیّتی فیهم، اللّهمّ ارزقنی شفاعهًْ الحسین یوم الورود، و ثبّت لی قدم صدق عندک مع الحسین، و اصحاب الحسین، الّذین بذلوا مهجهم دون «الحسین صلوات الله علیهم اجمعین.»
  • ۲۰:۱۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۸
    0 0
    یا لیتنا کنا معک یا ابا عبد الله
  • دوست ۲۳:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۸
    0 0
    خیلی زیبا و با احساس بود خدا قسمت ما هم بکنه اربعین کربلا باشیم
  • علی اکبر ۰۸:۴۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    0 0
    دلم آتیش گرفت! ای کاش من هم امسال اربعین با پای پیاده زائر اباعبدالله باشم آه....
  • حمید ۱۰:۱۶ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    0 0
    اگه خدا بخواد داریم برای این سفر کوله هامونو میبندیم نایب الزیاره همه هموطنان هستیم
  • باقری ۱۱:۵۹ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۹
    0 0
    آه خدا
  • ۱۷:۰۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۱
    0 0
    تعدادي از هيات ها ونمازگزاران مساجد تهران در اقدامي خود جوش قصد دارند در روز اربعين حسيني همراه، همنوا و همگام با زائران کربلای حسینی علیه‌السلام با پای پیاده حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) حركت كنند. مسیر ها بدين شرح است: میدان امام حسین علیه السلام 7:00/ میدان شهدا 7:20/ میدان خراسان 8:20/ میدان شوش 9:00/ سه راه ورامین 11:00/ حرم 11:15
  • عباس نيكنام ۰۹:۵۸ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
    0 0
    با سلام الحمدالله روزي ما شد خيلي خوب بود واقعأمردم عراق باغيرت از عزاء داران پذيراي كردن بكوري چشم وهابيها وكساي كه نمي تونن عزاءدراي امام حسينوببينن پرچم اباب من از همه بالا تراست .

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.