یادش بخیر زمستان 66 برای آموزش نظامی اعزام شدیم به پادگان حمزه سید الشهدا واقع در افسریه. این شعر زیبا رو هر روز می خواندیم و لذت می بردیم ولی افسوس که ناخالص بودیم و تا پایان جنگ لیاقت شهادت نیافتیم.ممنون از ناشناسی که این دو بیتی رو نوشت و من رو به یاد خودم انداخت.

ما مرده ایم یا مرده میخواهندمان. کاری از ما بر نمیاد جز آه کشیدن و حسرت

برای دفاع از "اسلام" و جان ناموس و خاک

آقای مرعشی من افتخار میکنم به این که کشور عزیزم این همه شهید داده این همه مرد و زن غیرت مند داشته است این همه جانباز و سرافراز دارد
ولی بدان اینکه همیشه مردان ایرانی( مسلمان و مسیحی و ..) برای دفاع از جان ناموس و خاک خود دست به جان فشانی میزنند که در هر دوره ای باشد برای من افتخار محسوب میشود

زنده باد ایران من

ابله به کجای این منفی دادی؟
سوسک فاضلاب هم از تو مرد تره؟

مگه اینکه وابسته دلتنگ و دلسوخته یکیشون باشی که در اینصورت من با خودم بودم غلط کردم خدا صبرتون بده!

ولی حتی در اینصورت اجر به بزرگ این ایثار بزرگ رو با هیچ چیز عوض نکنید و پشیمون نشید.کاش من یکی ار اونا یا خاک پای شما بودم.