سرویس جهان مشرق - شب یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ (۷ ژوئن ۲۰۲۶)، ایران برای نخستین بار پس از آتشبس فروردین، حمله مستقیم موشکی بالستیک به سرزمینهای اشغالی انجام داد. این عملیات در پاسخ به عملیات متجاوزانه رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت (حومه جنوبی) علیه اهداف حزبالله صورت گرفت. سپاه پاسداران اعلام کرد که چندین موج موشک شلیک شده و پایگاههایی مانند رمات داوید هدف قرار گرفتهاند.
هرچند تلفات جدی از سمت اسرائیل گزارش نشده، اما این رویداد به سرعت به عنوان نقطه عطفی در معادلات منطقهای تحلیل میشود. بسیاری از کارشناسان، از جله کارشناسان آمریکایی و صهیونیستی آن را «پیروزی چشمگیر» برای ایران و محور مقاومت توصیف کردهاند، نه به دلیل خسارت مادی گسترده، بلکه بهخاطر تغییر ادراک قدرت، بازدارندگی و تحکیم انسجام محور مقاومت.
لیود کونر، روزنامهنگار و کارشناس صهیونیست با اشاره به این موضوع، در تحلیل آن در روزنامه هاآرتص نوشت:
پس از دو ماه آتشبس، دیشب حملات ایران به سمت اسرائیل از سر گرفته شد. رئیس جمهور ترامپ، حداقل علناً، تلاش کرد اوضاع را آرام کند و خواستار خویشتنداری شد. به نظر میرسد که اسرائیل در یک تله استراتژیک قرار گرفته است - هم در برابر ایران و هم در برابر لبنان.
این روزنامهنگار صهیونیست در ادامه افزود:
اکنون ایران در موضع قدرت است. احتمال معقولی وجود دارد که بدون تفاهم در مورد مسائل هستهای که خط قرمز اسرائیل، توافقی میان تهران و واشنگتن حاصل شود و ما در یک وضعیت ترسناک باقی بمانیم.